ابوسعیدی، معصومه؛ عسکری، مهین و یوسفی، عماد (1401). مقایسه اثر رواندرمانی مثبتنگر و واقعیت درمانی بر حمایت اجتماعی ادراکشده معتادان تحت درمان. دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد، 65(1)، 59 - 70.
جمشیدیان، پروین (1395). تدوین بسته درمانی مثبتنگر ایرانی - اسلامی و مقایسه اثربخشی آن با درمان پذیرش و تعهد بر افسردگی، اضطراب، استرس و بهزیستی روانشناختی زنان نابارور. رساله دکتری. دانشگاه آزاد خوراسگان. اصفهان.
جمشیدیان قلعه شاهی، پروین؛ آقایی، اصغر و گلپرور، محسن (1396). بررسی اثربخشی درمان مثبتگرا ایرانی و اسلامی بر اضطراب استرس و افسردگی زنان نابارور. دانشکده پزشکی اصفهان، 35، 418.
جانبزرگی، مسعود (1400). نظریههای نوین درمانگری و مشاوره. تهران: سمت.
رفیعی، سیدهادی؛ تکلاوی، سمیه و ابوالقاسمی، عباس (1401). مقایسه اثربخشی درمان واقعیتدرمانی و رواندرمانی مثبتنگر بر کیفیت خواب در بیماران مبتلا به اماس. علوم عصبی خزر، 7(2)، 104 - 117.
شاهنگیان، سیده شهره؛ خسروی، زهره و خدابخش، روشنک (1394). تأثیر رواندرمانی مثبتنگر بر علائم افسردگی و توانمندیهای منش در بیماران مبتلا به سرطان. پژوهشنامه روانشناسی مثبت، 1(1)، 35 - 49.
شریفی، طیبه؛ عبدی، صفر؛ غضنفری، احمد و صولتی، کمال (1398). مقایسه اثربخشی درمان واقعیت گروهی و رواندرمانی مثبتنگر بر باورهای غیرمنطقی و تابآوری روانشناختی در دانشآموزان مستعد درخشان. دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد، 21(1)، 31 - 38.
صاحبی، علی (1390). اثربخشی آموزش تئوری انتخاب بر افزایش عزتنفس کودکان و کانون مهار درونی دانشآموزان دبیرستانی مشهد. اصول بهداشت روانی، 14(2)، 80.
قادری، مصطفی؛ تقوی، سیدمحمدرضا و شعیبی، فاطمه (1396). بررسی تطبیقی توانمندیهای منش در روانشناسی مثبتنگر و منابع اسلامی (قرآن و روایات). روانشناسی و دین، 3(10)، 1 - 22.
گلاسر، ویلیام (1994). تئوری انتخاب: درآمدی بر روانشناسی آزادی شخصی. ترجمه علی صاحبی. تهران: سایه سخن.
مرادی، زهرا و صادقی، مسعود (1399). مقایسه اثربخشی رواندرمانی مثبتگرا با درمان مبتنیبر پذیرش و تعهد بر توانمندیهای منش زنان مبتلا به روماتیسم مفصلی. روانشناسی و روانپزشکی شناخت، 7(3)، 32 - 49.
نوروزپور، الهام؛ وکیلی، پروین و رضاخانی، سیمیندخت (1401). اثربخشی واقعیتدرمانی بر خودکارآمدی و سبکهای هویتی دانشآموزان دختر. چشمانداز کودکان، 9(8)، 143 - 150.
هواسی سومار، ناهید و هادیان، صبا (1۴02). مقایسه اثربخشی درمان پذیرش و تعهد و واقعیت درمانی بر مسئولیتپذیری و خودکارآمدی زنان مطلقه. تازههای علومشناختی، ۲۵(3)، ۴۷ - ۶۳.
kouvaras, E., Michalopoulou, A. & Pezirkianidis, C. (2022). The effects of a positive psychology intervention on character strengths and well-being in adults. Applied Research in Quality of Life, 17(4), 2345-2365.
Lavy, S., Littman-Ovadia, H. & Bareli, Y. (2016). My strengths count! Effects of a strengths-based intervention on teacher outcomes. Journal of Career Assessment, 24(2), 354-367.
Lavy (2021). The Broaden-and-Build Model of Strengths Use: How and Why Using Your Strengths at Work Builds Up and Creates Gains. Frontiers in Psychology. Volume 12.
Niemiec, R. M. (2018). VIA character strengths: Research and practice (The first 10 years). In H. H. Knoop & A. Delle Fave (Eds.), Well-being and cultures: Perspectives from positive psychology (p. 11-30). Springer
Peterson, C. & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues: A handbook and classification. American Psychological Association.
Seligman, M. E. P., Rashid, T. & Parks, A. C. (2006). Positive psychotherapy. American Psychologist, 61(8), 774-788.
Zimmerman, B. J. (2000). Self-efficacy: An essential motive to learn. Contemporary Educational Psychology, 25(1), 82–91.
Yang, T., Yue, T., Wang, Y., Li, Y., Zhou, J. & He, L. (2024). The effect of positive psychotherapy on academic procrastination and character strengths in Chinese students: A randomized controlled trial. Current Psychology, 43(5), 3779-3791.
Yildirim, M. & Kardas, S. (2024). The role of character strengths in positive psychotherapy outcomes: A meta-analysis. Journal of Positive Psychology, 19(1), 112-125.
