قرآن کریم.
ابنعاشور، محمدطاهر (1420ق). التحریر و التنویر المعروف بتفسیر ابن عاشور. بیروت: فرهنگ نشر نو.
ابنمنظور، محمد بن مکرم (۱۴۱۴ق). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
پسندیده، عباس (۱۳۹8). الگوی اسلامی شادکامی با رویکرد روانشناسی مثبتگرا. قم: دار الحدیث.
حسنی چنار، زهرا؛ وکیلی، هادی و سرشار، مژگان (1403). ارائه الگویی برای شادکامی با محوریت دیدگاه مارتین سلیگمن. علوم روانشناختی، 23(144)، 63 - 78.
خطیب، سیدمهدی (1394). شادی و شادکامی: دیدگاه اسلام. قم: دار الحدیث.
خوشنیت، غلامرضا؛ صیادی، مصیب و شوشتری، مهدی (۱۴۰۰). مؤلفههای معنایی واژه فرح در گفتمان قرآن کریم با تأکید بر روابط همنشینی. انسانپژوهی دینی، ۱۸(۴۵)، ۱۷7 - ۱۹۸.
ذوعلم، آسیه؛ فائز، قاسم و خوشمنش، ابوالفضل (۱۳۹۹). معناشناسی فرح در قرآن کریم: پاسخی بر شبهه نکوهش شادی در قرآن. تحقیقات علوم قرآن و حدیث، 17(47)، 1 - 34.
راغب اصفهانی، حسین بن محمد (1395). مفردات الفاظ القرآن. قم: ذویالقربی.
زمخشری، محمود بن عمر (1407ق). الکشاف. بیروت: دار الکتاب العربی.
سید رضی، محمد بن حسین (۱۴۱۴ق). نهج البلاغه (نسخه صبحی صالح). قم: هجرت.
طباطبایی، سیدمحمدحسین (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی جامعه مدرسین حوزه علمیه قم.
طبرسی، فضل بن حسن (۱۳۷۲). مجمع البیان فی تفسیر القرآن. تهران: ناصر خسرو.
طریحی، فخرالدین بن محمد (۱۳۷۵). مجمع البحرین. تهران: مرتضوی.
عباسی، مهدی و پسندیده، عباس (1394). لذت و شادکامی: دیدگاه اسلام. قم: دار الحدیث.
عسکری، ابوهلال حسن بن عبدالله (۱۴۱۲ق). الفروق اللغویه. قم: مؤسسة النشر الاسلامی.
غزالی، محمد بن محمد (1390). احیاء علوم الدین. تهران: علمی و فرهنگی.
فراهیدی، خلیل بن احمد (۱۴۰۹ق). کتاب العین. قم: هجرت.
فیومى، احمد بن محمد (1414ق). المصباح المنیر فی غریب الشرح الکبیر. قم: موسسه دار الهجرة.
قرشی، سیدعلیاکبر (1371). قاموس قرآن. تهران: دار الکتب الإسلامیه.
مصطفوی، حسن (۱۴۳۰ق). التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. بیروت: دار الکتب العلمیه.
میرباقری فرد، سیدعلیاصغر؛ خوشحال دستجردی، طاهره و رضاپور، زینب (1393). تبیین رویکرد عرفای مسلمان نسبت به فرح و شادمانی با توجه به آیات و روایات. انسانپژوهی دینی، 11(31)، 124 - 97.
نراقی، احمد بن محمدمهدی (1400). جامع السعادات. قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
Joshanloo, M. (2013). Comparison of Western and Islamic Conceptions of Happiness. Journal of Happiness Studies, 14(5), 1857-1874.
Joshanloo, M. (2014). Eastern conceptualizations of happiness: A look at Islamic and Buddhist traditions. Journal of Happiness Studies, 15(2), 475-493.
Keyes, C. L. M. (2002). The mental health continuum: From languishing to flourishing in life. Journal of Health and Social Behavior, 43(2), 207-222.
Peterson, C. & Seligman, M. E. P. (2004). Character strengths and virtues: A handbook and classification. Oxford University Press.
Ryan, R. M. & Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. Annual Review of Psychology, 52(1), 141-166.
Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069-1081.
Seligman, M. E. P. & Csikszentmihalyi, M. (2000). Positive psychology: An introduction. American Psychologist, 55(1), 5-14.
Seligman, M. E. P. (2018). PERMA and the building blocks of well-being. The Journal of Positive Psychology, 13(4), 333-335.
Waterman, A., Schwartz, S., Zamboanga, B. L., Ravert, R., Williams, M. K., Agocha, V. B., Kim, S.Y. & Donnellan, M. B. (2010). The Questionnaire for Eudaimonic Well-Being: Psychometric properties, demographic comparisons, and evidence of validity. The Journal of Positive Psychology, 5, 41-61.
Pavlova, O. S. (2021). The Islamic Concept of Happiness: Psychological Analysis. Minbar. Islamic Studies, 14(4), 923-950.
Saadati, M. R. & et al. (2017). Study of the category of happiness and ways to live happily in Islam and Quran. Biotechnology and Food Industry Journal, 8(4), 1579-1589.
Yaqeen Institute. (2025). The Idea of Happiness in the Qur’an. Retrieved from https://yaqeeninstitute.org/read/paper/the-idea-of-happiness-in-the-quran
