پژوهشگاه قرآن و حدیث پژوهشنامه روانشناسی اسلامی ۲۴۷۶-۳۶۵۹ 11 23 2026 02 20 The role of spiritual health, spiritual intelligence, and self-control in predicting the wisdom of adolescents نقش سلامت معنوی، هوش معنوی و خودمهارگری در پیش‌بینی خردمندی نوجوانان 289 305 13920 10.22034/psy.2025.51882.1462 FA فاطمه احمدی دانشجوی دکتری روان‏شناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران 0009-0003-2149-7562 مسعود جان‌بزرگی استاد گروه روان‏شناسی، پژوهشگاه حوزه و دانشگاه، قم، ایران Journal Article 2025 05 03 Contemporary researchers don’t consider cognitive intelligence to be sufficient to solve today's complex problems. Strengthening wisdom is essential for the development of adolescents. This study aimed to investigate the role of spiritual health, spiritual intelligence, and self-control in predicting adolescent wisdom. This study was a descriptive correlational study. The statistical population included adolescents aged 11-22 living in Iran in 2025 who had access to cyberspace. The instruments included wisdom, spiritual health, spiritual intelligence, and self-control questionnaires. Convenient sampling was used and 157 adolescents aged 11-22 were recruited as a sample. The data analysis method was regression analysis using simultaneous entry and stepwise method using SPSS26 software. The linear combination of the predictor variables with wisdom is significant, and about 45% of the variance of wisdom is explained by them. In stepwise regression analysis, spiritual intelligence and spiritual health had a significant role in predicting wisdom, but the contribution of self-control in this prediction was not significant. The results can be considered in educational interventions and planning. However, there is a need for further studies and the use of more accurate tools regarding self-control. پژوهشگران معاصر هوش را برای حل مسائل پیچیده امروزی کافی نمی‏ دانند. تقویت خردمندی در کنار هوشمندی برای پیشرفت نوجوانان ضروری است. این مطالعه با هدف بررسی نقش سلامت ‏معنوی، هوش ‏معنوی و خودمهارگری در پیش‏ بینی خردمندی نوجوانان انجام شد. مطالعه حاضر توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری شامل همه نوجوانان 11 - 22 ساله ساکن ایران در سال 1403 که به فضای مجازی دسترسی داشتند، می ‏شود. ابزار شامل پرسش‏نامه‏ های خردمندی، سلامت‏ معنوی، هوش ‏معنوی و خودمهارگری بود. در این پژوهش از نمونه ‏گیری در دسترس استفاده شد و 157 نوجوان 11 - 22 سال، به‏ عنوان نمونه در نظر گرفته شدند. شیوه تحلیل داده ‏ها، تحلیل رگرسیون به‏ شیوه ورود هم‏زمان و گام‏ به ‏گام به کمک نرم ‏افزار SPSS26 بود. ترکیب خطی متغیرهای پیش ‏بین سلامت معنوی، هوش معنوی و خودمهارگری با خردمندی معنادار است و حدود 45 درصد از واریانس خردمندی توسط این متغیرها تبیین می‏ گردد. در تحلیل رگرسیون گام ‏به ‏گام، دو متغیر هوش معنوی و سلامت معنوی نقش معناداری در پیش ‏بینی خردمندی داشتند، اما سهم خودمهارگری در این پیش ‏بینی معنادار نبود. نتایج حاصل از این پژوهش می ‏تواند در مداخلات و برنامه ‏ریزی‏ های تربیتی مدنظر قرار گیرد؛ هرچند درباره خودمهارگری نیاز به بررسی ‏های بیشتر و استفاده از ابزارهای دقیق‏ تری وجود دارد. https://psychology.riqh.ac.ir/article_13920_98903db5b817aef3ecd67107eb45c696.pdf